Bazen rahatsız eden bir gerçek vardır: birine “pozitif kal” demek, her şeyi sihirli bir şekilde düzeltmez.

Birine iyi tarafı görmesini hatırlatmak, bir travmayı, kaybı, hayal kırıklığını ya da derin bir sıkıntıyı otomatik olarak iyileştirmez.

Ve ona “üstesinden gelmesini” söylemek, dünyadaki tüm iradeye sahip olsa bile, bunu o anda başarabileceğini garanti etmez.

İyimser olmak güzeldir ve sana daha fazla huzur, umut ve neşeyle yaşamada yardımcı olabilir. Ama iyimserlik, içten içe tükenmişken seni gülümsemeye zorlayan bir maskeye dönüşmemelidir.

Hayat aynı zamanda hayal kırıklığı, korku, belirsizlik ve duygusal yorgunluk da getirir. Ve bunu inkâr etmek seni daha güçlü yapmaz. Bazen, sadece gerçekten hissetmen gereken şeylerden uzaklaştırır.

Neden her zaman pozitif olmak yetmez



Uzun süre, kötü şeylerin üçlü seriler halinde meydana geldiğine inandım; sanki hayat düzenli ve öngörülebilir bir kalıba uyuyormuş gibi.

Ama işler öyle yürümez.

Zorluklar ikişer ikişer, onar onar gelebilir ya da artık dayanamayacağını hissettiğin ayların hemen ardından ortaya çıkabilir.

Öfkeyle patlamamak için bir tepkiyi kontrol ediyor olabilirsin. Yanıt vermeden önce derin bir nefes alıyor olabilirsin. Kaosun ortasında iyi tarafı görmeye çalışıyor olabilirsin. Bunların hepsi yardımcı olur.

Ama hissettiklerini tamamen bastıramazsın.

Zor duygular da insanlığının bir parçasıdır. Üzüntü, öfke, hayal kırıklığı ya da korku bir karakter kusuru değildir. Bunlar içsel işaretlerdir. Sana bir şeyin önemli olduğunu, bir şeyin canını acıttığını ya da ilgiye ihtiyacın olduğunu gösterirler.

İlerlemek sana zor geliyorsa, kendini fazla zorlamadan küçük adımlarla kendini nasıl aşabileceğini okumak da sana yardımcı olabilir. Bazen iyileşme büyük kararlarla değil, küçük ve istikrarlı adımlarla başlar.

Suçluluk ya da utanç duymadan hissetmene izin ver



Hayatının inişleri ve çıkışları olacaktır. Hiçbir yol uzun süre kusursuz biçimde istikrarlı kalmaz.

Bu yüzden, içinde bir şeyler kıpırdadığında ortaya çıkanları hissetmene izin vermen gerekir.

Hissetmek, acının içinde sıkışıp kalmak demek değildir. Onu tanımak, böylece yavaş yavaş bırakabilmek demektir.

Su yüklü bir bulut gibi, içinde taşıdıklarını boşaltmayı hak ediyorsun. Okyanusta güç kazanan bir dalga gibi, bir duyguyu ifade etmek de yeniden ivme kazanmanı sağlayabilir. 🌊

Tepki verdiğin ya da yoğun duygular yaşadığın için asla utanmamalısın.

Üzgün, sinirli ya da kafası karışık olmaktan çıkmak için kesin bir son tarih olduğunu asla hissetmemelisin.

Sırf biri sana “pozitif olman gerekiyor” dedi diye üzüntünü bastırmamalısın.

Bazı günler yataktan kalkmak, duş almak, bir mesaja cevap vermek ya da yemek için basit bir şey hazırlamak bile cesaret gerektiren bir eylemdir. Bunu küçümseme.

Sağlıklı iyimserlik ile toksik pozitiflik arasındaki fark



Sağlıklı iyimserlik sana eşlik eder. Sana şöyle der: “Bu acıyor, ama sonsuza kadar sürmeyecek”.

Toksik pozitiflik ise seni baskılar. Sana şöyle der: “Böyle hissetmemelisin”.

İşte fark da burada.

Pozitif olmak ile kendine karşı dürüst olmak arasında seçim yapmak zorunda değilsin. Umut taşıyabilir ve aynı anda bugün kendini yenilmiş hissettiğini kabul edebilirsin.

Sahip oldukların için şükredebilir ve yine de kaybettiklerin için ağlayabilirsin.

Daha iyi olacağına güvenebilir ve yine de dinlenmeye, sessizliğe ya da desteğe ihtiyaç duyabilirsin.

Üzüntünün yalnızlıkla karıştığını hissediyorsan, kendini yalnız hissettiğinde nasıl destek bulacağına dair bu yazı sana sakin bir şekilde yol gösterebilir.

Duygusal dengeyi adım adım yeniden kurmak



Zamanla daha sağlıklı bir denge bulmayı öğreneceksin.

Bu denge, her zaman mutlu olmak demek değildir. Düşebilmeyi, hissedebilmeyi, yardım isteyebilmeyi, dinlenebilmeyi ve hazır olduğunda yeniden ayağa kalkabilmeyi ifade eder.

Basit bir şeyle başlayabilirsin:


  • Hissettiklerini düzeltmeye çalışmadan yaz.

  • Yargılamadan dinlemeyi bilen biriyle konuş.

  • Kendinden bir yanıt beklemeden önce derin nefes al.

  • Kendini fazla kıyaslıyorsan sosyal medyaya biraz ara ver.

  • Kendine şunu hatırlat: “Hissettiğim şey geçerli”.



Küçük huzur kaynakları da bulabilirsin: bir yürüyüş, ılık bir duş, bir şarkı, yakılmış bir mum, bir fincan çay, birkaç dakika gökyüzüne bakmak. Basit ritüelleri küçümseme. Bazen ruhu düzene sokarlar.

Bu fikri daha derinlemesine anlamak için, üzüntüyle barışmanın neden mutluluğun da bir parçası olduğunu okumak sana faydalı olabilir.

Kırılgan olmak da bir güç biçimidir



Pozitif olmanın da bir yeri vardır. Sana ışık, perspektif ve enerji verebilir.

Ama otantik, insani ve kırılgan olmak da önemlidir.

Sevgiye layık olmak için her şey yolundaymış gibi davranmak zorunda değilsin. Her dakika güç göstermek zorunda değilsin. Her acıyı hemen bir ders haline getirmek zorunda değilsin.

Bazen en sağlıklısı, “bugün her şeyle baş edemiyorum” demektir.

Ve bu seni zayıf yapmaz.

Seni gerçek yapar.

Öyleyse, bugün yenilmiş hissediyorsan, nefes al. Kendinle savaşma. Zamanı gelmeden kendini gülümsemeye zorlama.

Ne hissetmen gerekiyorsa onu hisset.

Acın umudunla çelişmez. Üzüntün ışığını söndürmez. Sen sadece insansın.